Post

Düşük Ücretin İdeolojisi

Düşük Ücretin İdeolojisi

Patron hep “fazla mesai yap” der. Mevcut mesainin ağır yükü yetmiyor, bir de fazla mesai. Konu ücreti artırmakla ilgili değil, işçinin çalışma süresini artırmakla ilgili her daim.

Burjuvazi böyle bir tuzağı ileri sürerken, orta sınıflar da işçilerin ücreti konusunda geri kalmıyor. Orta sınıfların ve kalbi yoksullarla birlikte atmayan solun muhteşem bir kurnazlığı var.

Bir ülkede asgari ücret özel sektörde çalışanların yarısına ulaşmışsa ve emekliler asgari ücretten de az aylık alıyorsa, ekonomi o sınırlara göre kurulmuş demektir. İster istemez ekonomi gelir o sınırda ölçüsünü bulur. Ekmeğin, pazarın, konutun, ulaşımın fiyatı, asgari ücretin tunçtan niceliği üzerine oturur. Eğer ekmek 20 liraysa bu daha yüksek olamayacağı içindir. Diğer ürün ve hizmetlerin fiyatları da böyle.

Asgari ücret alan işçi sınıfı yarı aç yarı tok yaşar. Buna karşılık bu durumdan en çok faydalananlar asgari ücretten bir ölçüde daha yüksek gelir temin edebilenlerdir. Bu kesimin tek yapması gereken, asgari ücret alan toplumsal kesimler açlık koşullarında çırpınırken, hiçbir şey yapmamaktır. İşte dramatik gerçek budur. Burada işçilerin birliği, dayanışması ve kardeşliği ilkesinin tek harfi bile duyulmaz. Burjuvazinin yancısı olarak küçük burjuvazi “kendi çıkarını herkesin çıkarıymış gibi gösterir”.

Asgari ücret 28 bin, ekmek 20 lirayken ve asgari ücret çok yaygınken toplumun büyük bir kesimi aşağı yukarı açlık sınırında yaşar. Buna karşılık örneğin ayda eline 90 bin lira geçiyor olanlar, bu koşullarda gayet avantajlı hâle gelir. Bu rölatif bir avantajdır ama avantajdır. Nihayetinde bu avantajlı olanlar bir avantajlı olma ideolojisi yaratırlar. Karşı karşıya olduğumuz avantajlılar ideolojisi budur.

Normalde solcu görünebilme imkânı bile olan bu kesim, liberal iktisatçıların “işçi ücretleri yükselirse enflasyon artar” tezine büyük bir yakınlık duyar. Her ne hikmetse, buluttan nem kapan orta sınıf septisizmi burada asla işlemez. “Biz neden liberallerle aynı tezi savunuyoruz?” diyemezler. Liberaller bu tezi bir kere söylerse bizimkiler içleri titreyerek iki kere söyler. Bütün anlamlı toplumsal mücadelelerden kendini sözüm ona titizlikle ayırma saplantısı içinde olanlar, kendini bu çizgiden ayırma ihtiyacı hissetmez.

Onlardan çok şey mi bekliyorum? Tarihteki rolleri ve ideolojileri doğal olarak bu. “Üstüne bastın ayağını kaldır” demek de mümkün.

Bu kesimler bazen üstü kapalı bazen üstü açık olarak, asgari ücretin yükseltilmesi mücadelesine karşı çıkar. Çünkü “efenim” enflasyon yükselir. Düşük ücret alan düşük ücret alma konumunda kalmalıdır ki, yüksek ücret alanlar da yüksek ücret alma konumunda kalsın.

Çetin Altan’ın güya solcu zamanlarında serdettiği bir hikâye var. Ona göre insanın bir mesleği olmalı ve o mesleğini iyi yapmalı. Mesleği olmayanlar, kendine kahretsin. Zenginler-yoksullar gerçeğini ve fırsat eşitsizliğini hiç görmeyen bir palavra. Çok ayrı kulvardalar ama eski Hava Kuvvetleri Komutanı Ergin Celasin’e atfedilen “Vatanını en çok seven, görevini en iyi yapandır” sözü de bu tezle birleşiyor. Şarkının sözlerini değiştirirsek bu yaklaşımların hepsi “asgari ücretliysen asgari ücretli kal” nakaratına varıyor. İşin doğrusu güle oynaya kast sistemini savunuyorlar. İşçiysen işçi kal, asgari ücretliysen asgari ücretli kal, işçi çocuğuysan işçi ol.

Marks ve Engels, Alman İdeolojisi’nde şöyle der: “İş bölümü ile birlikte, zihinsel ile maddi faaliyetin, eğlence ile çalışmanın, üretim ile tüketimin, farklı bireylerin payına düşmesi olasılığı, hatta gerçekliği doğmuş olur. Bunların birbiriyle çelişki içine girmemesinin tek yolu, iş bölümünün tekrar ortadan kaldırılmasından geçer. (…) İşin bölüşümü yapılmaya başlanır başlanmaz, artık herkesin kendisine dayatılan ve içinden çıkamayacağı belirli ve kesin bir faaliyet alanı vardır. Avcıdır, balıkçıdır, çobandır ya da eleştirel yazardır.”

Görüldüğü gibi Marks ve Engels “avcı, balıkçı ve çobansın sen, öyle kal” demiyor. Seçkin bir aileden gelen Çetin Altan, yazarlığa pek bir meftun olduğu için avcı, balıkçı ve çobanın rolünü dondurmak istiyor elbette. Biz o kafada değiliz. Asgari ücretlinin ücretinin ve konumunun dondurulmasını istemiyoruz. Asgari ücret ve emekli aylıkları 85 bine yükseltilmeli ve asgari ücret alanlar en aza indirilmelidir.

Asgari ücret almayanlar, “bana dokunmayan asgari ücret bin yaşasın” duasına devam ediyor. Bu şartlarda toplumun en altta ve açlık sınırında yaşayanları mücadele etmeli ki, onun basıncıyla bütün dengeler değişsin.

Şayet açlık sınırında ücret alanların mücadelesiyle enflasyon artarsa, “bak mücadele ettiniz, enflasyon geldi” diye sitem etme ihtimalleri var. Bu da “mücadele ettiniz, faşizm geldi” sözüne benzer. Her şeye rağmen, ücret mücadelesi için kılını bile kıpırdatmayan daha yüksek ücretlileri, hiç değilse enflasyon mücadelesinin sahnesinde görebiliriz belki.

Yarın, geniş bir yazar kadrosu ile günceli değerlendirme, siyasi gelişmeleri takip etme, öngörme, anlama ve fikri bir yön çizme hedefindedir. Ancak yayınlanan yazılardaki görüşler, Yarın Yayın Kurulu’nun politik değerlendirmeleriyle tümüyle aynı çizgide olmayabilir. Farklı değerlendirmelere sahip olsalar da mücadeleye katkı sunacağını düşündüğümüz tüm yazılara yayın ilkelerimiz çerçevesinde yer vereceğiz.

İlgili Yazılar

Post

Düşük Ücretin İdeolojisi

Post

HABAŞ'ın Düşündürdükleri

Post

Yüksek Mahkemeden Öte Köy Yok

Post

Bütçe: Faiz, zapturapt, muafiyet

Post

Fransa ve Politika

Post

Bir Koyup Üç Almak

Post

Rejimin Su Geçirmezlik İddiası Kırıldı 

Post

Beş Bin Liralık Canımız Yok 

Post

Kaynaşmış Değiliz 

Post

Kıyamete Götüren Alamet: NATO

Post

Eşitsizlik Vaadi: Bölgesel Asgari Ücret 

Post

Gençliğin Gözleriyle Bakmak

Post

İyi, Cesur, Politik ve Muzip 

Post

Geldik Bugüne

Post

İyi Bir Başlangıç

Post

Tek Adam Rejimi Tekledi

Post

Açlıktan Öte Köy Var mı?

Post

Emsalsiz, Tek ve Kıyaslanamaz Değiliz

Post

Asgari Ücret 42.300 Lira Olmalı

Post

Asgari Ücreti Kıyaslamak

Post

Asrın Hortumlaması: 133,5 Milyar Dolar

Post

Meydanları Boş Bırakma

Post

Enflasyonu Ücretler Yaratmıyor: 5 Kanıt

Post

Üreten Biziz, Paylaşan Da Biz Olacağız

Post

Emeğin Tam Karşılığı, Tam Refah, Tam İstihdam

Post

Haklılığımızı Açıklıyoruz Ve Kanıtlıyoruz

Post

Üç İnsandan Biri İşsiz, Dört Çocuktan Biri Aç

Post

Kurban Edilmek İstenen Emekliler

Post

Köylülere Her Yönden Saldırı

Post

Kamusal Emeklilik Hakkı Savunulmalı

Post

Gerçekçi Ol, İmkansızı İste

Post

Tam Kurtuluşun Yolu

Post

Ortadoğu’daki Dalgalanmalar

Post

Ara Aşamalar

Post

Kişi Başına GSYH 720 Binse, Asgari Ücret 50 Bin TL Olmalı

Post

Colani Golan Tepelerini Savunmadı

Post

Metal İşçisi Yüzde 125 Zam İstedi

Post

CEO’ları Kıskanıyor Muyuz?

Post

Alım Gücü Bin Lira Düştü

Post

Belki Şehirlerimize Bir Barış Gelir

Post

Ordu’nun Dereleri Yukarı Akmaz

Post

Kaç Bin Yıllık Hasretimin Koncası

Post

6 Saatlik Çalışmayla Herkese İş

Post

Arkadaşlık Taklit Edilemez

Post

Emekçilerin Bir Doğrusu Yüz Tane Eğriyi Düzeltti

Post

Yorumlamanın Gücü

Post

Son Gülen İyi Güler

Post

Sistemin Eleştirisi

Post

Parsel Parsel Satan Bir Sanık Aranıyor

Post

7 Milyon İşçinin Ücreti

Post

Kürt Halkını Savunacağız

Post

Uysa da Söyledi Uymasa da

Post

Tabii ki Demokrasi İstenecek

Post

Somut Programın Başarısı: Mamdani

Post

Nereden Başlamalı?

Post

Söz Hakkı Kime Ait?

Post

Asgari Ücret Belirlenirken Prensipler

Post

Teke Düşüyoruz

Post

Basra Harap Olmadan 

Post

Kâğıttan Beyinli Emperyalizm

Post

Barışa Başlamalıyız

Post

Turpun Büyüğü Buradaymış

Post

Mühim Olan Mühimmat  

Post

Hayra Alamet Değil

Post

Olmaktan Korktukları Yerdeler

Post

Tarih Bir İpucu Bekliyor

Post

Yarını Bugünden Kurmaya Başlamak

Post

Kamu Yararı için Ürün ve Hizmet Yaratmak

Post

Yön Göstermek

Post

Somut Koşulların Somut Analizi ve Siyaseti

Post

AKP Bir Geri Dönülmez Felakettir

Post

Orman Yangınlarında Bütün Tohumlar Ölmez

Post

Kerelerce Ölçülen Gelir Adaletsizliği

Post

Alem Buysa Kral Popülistler

Post

İşçi Sınıfı Şart Koşabilir

Post

Sefalet Endeksi

Post

Birkaç Ağaç ve Bir Nefes

Post

Ücret ve Kar Tahterevallisi

Post

Laiklik Şimdi ve Hep Gerekli

Post

Enflasyonun Yarattığı Sefalet

Post

Enflasyonun Sebebi Açlık Sınırındaki Ücretler mi?

Post

Bütçede Değirmenin Suyu Nerden Gelir Nereye Gider

Post

Anayasa Mahkemesini Bir Kez Tanımamak

Post

Gençler Sadece Asansör İstemez

Post

Emek ve Demokrasiden Yana Cumhuriyet

Post

Yahudi Olmayan Çocuklar da Çocuktur

Post

Elin ve Evin İyisi

Post

Göz Hizasında Siyaset

Post

Dördüncü Kuvvet Dik Duruyor

Post

Beton Bina ve Fabrika

Post

Smaç Sebep Sayı Sonuçtur

Post

Sorun Geniş Bir Zaman ve Mekanda

Post

Ekmek İstiyoruz ama Gül De

Post

Parti İşçi Sınıfını Besteler

Post

Kamu Mülkiyetini Kurtarmak

Post

İçeriksizlik Fırtınası

Post

Ormanlar Bizim, Kahrolsun Kapitalizm

Post

“Esset” Değil Halkın Öz Varlıkları

Post

Var ve Yok Listesi

Post

Karşı Kültür

Post

Günbegün Ücret Mücadelesi

Post

Aslanı Kediye Boğdurmak

Post

Sonradan Hatırlananlar

Post

Seçimin Yarattığı Yorumlama İmkânı

Post

Erdoğan’a Yetki Yok

Post

Mülkiyet Sorunu

Post

Halkın Temel İhtiyaçları, Kamu Hizmeti Olarak Karşılanmalı

Post

Örgütlü Gücü Meclis'e Taşıyalım

Post

Hiçbir Yerden İzin Almamak

Post

Mahirleri Anmak Değil Anlamak

Post

Hareketin Hareket Halindeki Doktrini

Post

Denizlere Çıkar Sokaklar

Post

Tabutta Röveşata

Post

Buyurunuz Buradan Yakınız, Mösyö Hükümet

Post

Depremin Siyaset Üstü Olmaması

Post

Basra Harap Olmadan Önce

Post

Halkın Birikimlerinin Bağımsızlığı

Post

Görev Zamanı

Post

Bu Daha Başlangıç

Post

Kaynaşmış Değiliz

Post

Bolsonaro Tavuğunu Yalnız Yemesin

Post

Suriye Sınırını Değil Açlık Sınırını Geç

Post

Neden Yapmasınlar?

Post

Hayallerin de Sadakate İhtiyacı Vardır

Post

Büyük Pasta, Küçük Pay

Post

Yine Sınırlama Esas, Hürriyet İstisna

Post

Seçenek Biziz

Post

Üç Husus

Post

Radikalizm

Post

Örgütlü Toplum Parlamentoya Rengini Vermeli

Post

İşçi Sınıfı Programı Vaat Eder

Post

Güç Siyasetle Yapılır

Post

Yenilgi Sonrasında Yorumlamanın ve Politik Programın Yitimi

Post

İşçi Sınıfının Tahtına Oturmaya Kalkışmak